about
Toon menu

N-VA en de vermeende macht van het ACW

Het is een merkwaardig fenomeen. Hoe meer het ACW in de hoek gedreven wordt, hoe meer macht de beweging wordt toegedicht.
donderdag 12 juni 2014

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Die macht neemt stilaan mytische vormen aan. “Kris Peeters mag premier worden zolang het ACW maar de lakens mag uitdelen”, fulmineerde Guy Van Hengel (Open Vld).

Vorige week schreven De Tijd en De Morgen dat een centrumrechtse regering met N-VA plots toch mogelijk wordt omdat “het ACW de deur heeft opengezet”.

Bij de koepel van christelijke werknemersorganisaties lezen ze dat soort berichten met stijgende verbazing. Het ACW beslist dit weekend op een congres om van een koepel te vervellen tot een netwerk. Die minder zware structuur was nodig, aangezien de beweging het voortaan met 120 werknemers moet doen in plaats van de 300 enkele jaren geleden. Het ACW is sinds het Arco-debacle een bedrijf in herstructurering.

Er is natuurlijk een tijd geweest dat een vakbondsleider de top van de toenmalige CVP kon overhalen om een gedoodverfde coalitiepartner te laten vallen. Dat was in 1987, toen de legendarische Jef Houthuys premier Wilfried Martens overtuigde om niet meer met “da joenk” Verhofstadt in zee te gaan. De liberalen konden beginnen aan een oppositiekuur van elf jaar.

Maar dat is dus een kwarteeuw geleden. Sindsdien is de Belgische samenleving grondig veranderd. Om maar iets te zeggen: in 1987 kreeg de CVP een oplawaai en strandde op … 31,4 procent. De Vlaamse socialisten haalden toen nog makkelijk 24 procent.

Niet dat die christelijke werknemersorganisaties geen invloed meer hebben, maar die is veel diffuser geworden. Het ACW speelt zeker nog een rol binnen CD&V, maar het is niet het ACW dat de lakens uitdeelt.

Jean-Marie Dedecker

Het ACW heeft bijvoorbeeld het kartel nooit kunnen tegenhouden. Een luid njet laten horen tegen de komst van Jean-Marie Dedecker, dat ging nog. Opmerkelijk is dat een aantal figuren binnen CD&V na de verkiezingen een kans zien om het kartel te herstellen. “Altijd gedacht dat het kartel even moest sterven om te kunnen verrijzen”, tweette Vlaams parlementslid Michel Dooms nadat bekend raakte dat CD&V en N-VA de handen in elkaar slaan voor een Vlaamse centrumrechtse coalitie.

Kris Peeters deed tijdens de campagne moeite om de linkerflank af te dekken en de manier waarop hij de werkzoekenden verdedigde en opriep om geen winst te maken op de kap van geïnterneerden was aandoenlijk. Het deed even vermoeden dat het water diep was tussen CD&V en N-VA, maar na 25 mei werd de knop snel weer omgedraaid.

Ook die nieuwe toenadering zal het ACW niet kunnen verhinderen. “Het ACW zit officieel niet in de positie om veto's inzake regeringssamenstellingen te kunnen uitspreken, hoe goed dit mogelijk ook voor de werknemersbelangen zou zijn, schreef Ferre Wyckmans van de christelijke bediendebond deze week in De Morgen.

De politieke beïnvloeding gebeurde de afgelopen jaren op andere manieren. Zeker de organisaties binnen het ACW die voor de realisatie van hun programma vaak kort op de bal moeten spelen, zijn pragmatischer geworden. “Laurette Onkelinx is onze laatste ACW-minister”, klonk het vorig jaar nog bij een hooggeplaatste ACV'er.

Zonder Onkelinx

Met een CD&V-N-VA-regering in Vlaanderen en een heel rechtse coalitie in de steigers op federaal vlak zal de christelijke vakbond het zonder Onkelinx moeten doen. Het mag duidelijk zijn dat ze bij het ACV niet staan te springen voor die regering. "Er wordt gezegd en geschreven dat ACW één en ander zal kunnen rechthouden omdat er drie ACW'ers mee aan tafel zitten. Welnu, er zal weinig recht worden gehouden en er zal sociaal stevig gehakt worden. Of die ACW'ers nu mee aan tafel zitten of niet", vertelde Ferre Wyckmans ons aan de telefoon.

Welke punten van haar sociaal-economisch programma N-VA zal proberen te verzilveren in een federale regering, is nog onduidelijk. Het ziet er wel naar uit dat N-VA haar plannen om de Belgische staat te vertimmeren, zal moeten opbergen. Dat zou N-VA er wel toe kunnen verleiden om die staat op een andere manier te hervormen.

België, dat is niet alleen het samengaan van Franstaligen en Nederlandstaligen maar ook een fijnmazig – zij het aan hevige erosie onderhevig – sociaal model waarin het middenveld een belangrijke rol speelt (denk aan de mutualiteiten, het beheer van de sociale zekerheid, de uitbetaling van werkloosheidsuitkeringen, ...).

De hardnekkigheid waarmee N-VA de afgelopen jaren inhakte op het ACW maar ruimer ook op de vakbonden, heeft daarmee te maken. Wie het programma van N-VA leest, weet dat de partij dat model op de schop wil.

Het wordt daarom uitkijken op welke manier N-VA dat zal proberen te realiseren en hoe groot de weerstand zal zijn bij CD&V. Als er een regering met N-VA komt natuurlijk, want dat is nog lang niet zeker.

reacties

8 reacties

  • door Jan Willems op vrijdag 13 juni 2014

    Gewoon een citaat uit De Tijd (2 april 2014): “ Het ACW moest eerst in het failliet gereden worden om het Arco-debacle te betalen, dixit Peter Dedecker. Daarna moesten de Arco-aandeelhouders door de overheid gered worden, dixit Johan Van Overtveldt, die overigens na zijn overstap naar de N-VA een gigantische bocht heeft gemaakt over Arco.De ene mag proberen om het ACW financieel te pluimen, de andere om de Arco-aandeelhouders, boos om hun verlies, naar de juiste stal te leiden. Ruiken we daar de stank van de politieke berekening die het wint van de principes?”

  • door Roland Horvath op vrijdag 13 juni 2014

    Het ACW vormt in feite maar één vleugel van CD&V. Als er een federale centrum rechtse regering komt met N-VA en zonder de PS, dan getuigt dat van een vergaande onbekwaamheid van veel politici in het bijzonder wat betreft macro en monetaire economie. N-VA heeft bewezen onbetrouwbaar te zijn en bovendien niet bekwaam om te praten over welk politiek, sociaal of economisch probleem ook zoals bleek bij de debatten De Wever versus Magnette: Een afgang voor de Leider. Die onbekwaamheid is er ook bij anderen bijvoorbeeld CD&V.

    De kern van de ambitie is een verlaging van de bedrijfslasten en dus van de Sociale zekerheid en lonen dus van de koopkracht. De GMO willen dat in de hele EU om van de EU een goedkope wekplaats te maken ten bate van hun exportwinst. De export is 15% van het EU BBP. Dat alles hebben ze opgedrongen aan het EU bestuur: Het discours Merkel en Van Rompuy is al even debiel en beschamend. Als de binnenlandse koopkracht vermindert gaat dat ten koste van KMO, middenstand en consumenten. Kortom, 19e eeuwse armoede in België BE gedurende decennia bij de meesten van de 99%.

    Er is een federale regering nodig die ten 1e er voor ijvert komaf te maken met de nodeloze besparingspolitiek van de EU, die een georganiseerde verarming als doel heeft. Ten 2e, om het geldgebrek bij overheden en consumenten te verhelpen moeten de bedrijfslasten in de hele EU niet verlaagd maar verhoogd worden, een kwestie van procenten. Die bedrijfslasten worden verrekend in de prijs van het verkochte product. 95% van de politici kunnen dat niet bevatten, niet plaatsen in een bekend kader en in een groter politiek, sociaal, economisch geheel. Vandaar dat velen zoals Kris Peeters menen met een nu reeds overbodige partij N-VA en haar desastreuze politiek van bedrijfslasten verlaging te moeten samenwerken.

    • door Schoemaker op dinsdag 17 juni 2014

      Wat nou "heeft bewezen onbetrouwbaar te zijn"? Eerst de Wever veroordelen, omdat hij eerst een coalitie wilde smeden, omdat jaar en dag aan Franstalige kant men een blok vormde bij federale formatie en dan plotseling doet men zelf wat men richting de Wever heeft veroordeeld. Uw gemeenplaatsen hoor je onderling tussen partijen ook en fans praten dat overduidelijk heel graag na. Dat is de bekende demagogie. Alleen legt men graag een grote loep op anderen en niet op zichzelf. De PS heeft in al die jaren aan de macht geen beste resultaten in hun taalgebied gerealiseerd, ondanks alle transfers als het gaat om jobs en minder uitkeringen etc. Je kunt niet naast de feiten kijken, maar daar trek je geen kiezers en macht mee naar je toe als je meer wil uitgeven dan je ontvangt. Veel beloven en van andermans leer riemen snijden, houdt wel een keer op. Indien er een regering komt zonder PS kan men over 5 jaar weer royaal van alles beloven, want een herstelregering heeft dan de kastanjes uit het vuur gehaald. Zo werkt dat. Het is te hopen dat dan het confederalisme in werking is getreden, zodat de kiezers die dit Sinterklaasbeleid graag zien, zelf de gevolgen dragen daarvan.

  • door kristinadeloore op zaterdag 14 juni 2014

    Hoog tijd dat vakbonden terug naar hun oorsprong gaan. Vandaag zijn ze ingeslapen en juist nog een doorgeefluik van geld. Ze STAAN niet meer voor mensen en zeker niet om te zoeken naar de best mogelijke oplossing tussen werkgever en werknemer. Ze vergroeiden tot een typisch Belgisch orgaan waar leden een nummer en een noodzakelijkheid zijn. Het is meer dan NOOD tijd dat ze hun engagement herzien. We zullen ze nodig hebben, maar niet in de huidige vorm.

  • door Roland Horvath op zondag 15 juni 2014

    De verhouding van N-VA tegenover het ACW is de hysterische strijd van het Belgische BE grootkapitaal tegen het liberale recht van vereniging. Sedert jaren wordt er gewaarschuwd dat de imperialistisch nationalistische N-VA niet democratisch is of beter anti democratisch en dat de conservatieve N-VA niet progressief is maar regressief en reactionair en dat de neoliberale N-VA niet sociaal is of beter anti sociaal. Dat de N-VA de hele maatschappij wil verbouwen met superrijken en werkende superarmen naar de ordening van de 19e eeuw. Er is te weinig naar geluisterd, het zou wel meevallen, de half idioten van N-VA moesten een kans krijgen. Te meer ook dat de meeste media 100% gewonnen zijn voor een neoliberale en fascistische maatschappelijke orde inbegrepen de VRT een overheidsinstelling. Omdat ze niet beseffen wat dat alles inhoudt. Overigens niemand bij N-VA is zich bewust van de ellende die hun politiek zou veroorzaken. Middenveldorganisaties hebben zich nooit duidelijk uitgesproken tegen de propere versie van het Vlaams Blok/Belang. Ook weer een gebrek aan kennis en niveau. Nogmaals de neoliberale media, de meesten afhankelijk van het grootkapitaal, zijn voor 90% de oorzaak dat de bende gefrustreerde amateurs en analfabeten van N-VA, het gitzwarte en bruine gedeelte van de Volksunie, zo veel invloed hebben als nu. Het ACW moet men daarvoor niet terecht wijzen, maar ze hebben ook niet voldoende hun mond open gedaan.

    Alle dictaturen van één of enkelen zoals de monarchie annex de adel, het fascisme =rechts- nationalistisch- corporatistisch, het neoliberalisme en het monotheïsme: Jodendom- Christendom- Islam hebben de burger/ het individu en zijn verenigingen als vijand. De bouwsteen van de democratie is de burger. Een bewuste, mondige en in groepen georganiseerde burger kan een dictatuur ongedaan maken. In al de genoemde ismen is er een leer die de ongelijke, dictatoriale en totalitaire maatschappelijke orde moet rechtvaardigen en in stand houden. Daarbij wordt het individu geïsoleerd van anderen, het staat op zichzelf en tevens wordt het voortdurend geïndoctrineerd met de heersende leer, die alle facetten van de maatschappij omvat. Het hele leven moet 24/7 gevuld worden met activiteiten om de ismen te dienen. In het monotheïsme is God alomtegenwoordig in het leven, in het fascisme de onderwerping aan de staat, in het neoliberalisme de macht van de Grote Multinationale ondernemingen GMO en in de monarchie de heerschappij van koning en adel. In India het aanvaarden van een kastensysteem.

    Middenveldorganisaties als het ACW, vakbonden en culturele verenigingen zijn het tegendeel van de geciteerde maatschappelijke ordeningen. Ze zijn niet verticaal en hiërarchisch maar horizontaal. Wat recentelijk een reorganisatie van het ACW tot gevolg had. Dat een niet zo veel zeggende naam Beweging.be gekozen is, is nodeloos. Een sterk merk moet behouden blijven ook in naam. In het licht van het voorgaande is het begrijpelijk dat N-VA een hysterische vijandigheid ten toon spreid tegenover ACW, vakbonden en zelfs tegenover de Vlaamse Beweging.

    De politieke partij die het sterkst aanleunt bij het ACW is CD&V. Die partij is al jaren even verdwaasd door nationalisme annex regionalisering van BE en neoliberalisme als N-VA. Dat zou CD&V anders moeten doen. Middenveldorganisaties hebben daar alleen indirect invloed op. Het ACW vormt maar één vleugel van CD&V. Alleen de media, afhankelijk van het BE grootkapitaal, en de VRT hebben hier een merkbare invloed. De kern van de ambitie van N-VA/CD&V is nu een verlaging van de bedrijfslasten en dus van de Sociale zekerheid en lonen dus van de koopkracht. De GMO willen dat in de hele EU om van de EU een goedkope wekplaats te maken ten bate van hun exportwinst. De export is 15% van het EU BBP. Dat alles hebben ze opgedrongen aan het EU bestuur. Als de binnenlandse koopkracht vermindert gaat dat ten koste van KMO, middenstand en consumenten. Kortom, 19e eeuwse armoede in België BE gedurende decennia bij de meesten van de 99%. Het ACW belooft zich strijdbaarder en mondiger op te stellen, maar tenslotte beslist de politiek. Letterlijk, N-VA/CD&V weten niet wat ze doen.

    • door Schoemaker op dinsdag 17 juni 2014

      Ach, ach, de bekende reacties toen destijds Fortuyn opkwam en men nu beschaamd zit met de eigen reacties die op internet te horen en te zien zijn. Al is de leugen nog zo snel...In het geval van Fortuyn is die afgestopt met de moord op hem. Wat men als demogogen niet wil zien in die tunnelvisies, is dat politieke correctheid, die destijds Fortuyn doorbrak omtrent de gevolgen van immigratie en de Wever doorbrak t.a.v. die onmogelijke federale constructie, je niet eeuwig op een hele bevolking kan drukken. Via democratische weg gaat een aanzienlijk deel zich laten gelden, zodra iemand voor hen opkomt. Dan zie je de reflex: fatsoenlijke politici, die een status quo doorbreken, worden als ondemocratisch gebrandmerkt, en in het algemeen in een (bruine) negatieve hoek gezet en liefst geweerd door die geweldige "democratische typen". Het is eng dat propaganda in deze tijd zo goed lukt. Poetin lukt dat ook, maar daar is geen persvrijheid, maar ieder kan zelf wel gaan onderzoeken wat klopt of niet via internet. Maar ja, als ogen niet willen zien en oren niet willen horen...

  • door bart de nijn op zondag 15 juni 2014

    Je kan de titel van dit artikel evengoed parafrazeren op de N-VA: hoe meer stemmen ze haalt, hoe minder macht ze heeft! Dit is het gevolg van het gebrek aan democratie in dit koninkrijk: rechts en links regeren hier toch met plezier samen (met een onsamenhangend beleid als gevolg) als het maar tegen de Vlaams-nationalisten is. En die "nationalisten" willen een warm nest voor àlle Vlamingen (en bij uitbreiding gunnen ze dat àlle volkeren). Volgens mij overstijgt de N-VA trouwens de links-rechts tegenstelling: ik ben overtuigd vakbondslid (zelfs vakbondsafgevaardigde geweest), overtuigd lid van enkele "beweging.net"-verenigingen én toch ook N-VA-lid: ik zie daar geen tegenstrijdigheid in - integendeel!

    • door Schoemaker op dinsdag 17 juni 2014

      Eindelijk een gezonde reactie! Dan hoor ik mevrouw Rutten eind vorig jaar in de Zevende Dag roepen (evaluatie 2013) dat Belgie voor mensen buiten Belgie toch een verschrikkelijk land moet zijn als men Bart de Wever hoort. Nou, als die universitaire mensen, die graag optreden in media eens zouden onderzoeken hoe bijvoorbeeld studenten in Canada naar video's kijken van de Wever en over zijn programma, wat interviews bekijken en wat debatten aanhoren met politieke tegenstanders, zullen zij van die demonisering niks begrijpen en dus ook niet van die propaganda tegen de Wever, hier in reacties eveneens volop te lezen. Het op video zetten zou werkelijk een succesdocumentaire opleveren (alleen al om de reacties van die studenten bij het zien van het materiaal), maar een blamage opleveren voor Belgie, vrees ik, en diegenen die aan het stuur zaten en dit nog verdedigen met hand en tand! Men blijft dus liever verketteren dan dat men eens in zo'n onderzoek de Belgen laat zien, hoe studenten in Canada naar de Belgische politieke etalage kijken en hoe al die gefragmenteerde overheden funktioneren. In een klein landje zijn er wel heel veel ministers en parlementen en dubbele mandaten, of nog meer. Dat kost bakken met geld. Maar wie zit te wachten op sanering als dit van zovelen de eigen macht en inkomsten raakt? Indien in Nederland een evenknie zou komen van N-VA en dus alternatief voor PVV, zou dit met de juiste trekkers, een succespartij worden. West Europa heeft eigenlijk nood aan een Europese N-VA. Dan zou je meer West Europese harmonisatie krijgen en meer vertrouwen, omdat velen onder vele bevolkingsgroepen in West Europa zich verraden/teleurgesteld voelen door de oude politiek, maar geen gezond-verstand-alternatieven hebben op centrumrechts en uit nood, of protest, voor een groot deel maar zich behelpen met opkomende partijen in de flanken. De Belgen hebben een alternatief en verketteren die ook nog voor een groot deel.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties